ฮุ่กแฮ่ก ของสาลิกามาแร้ววว

แค่คิดก็เพลียละว่าจะต้องบรรยายของชี 5555 แต่ยังไงก็เขียนจนได้น่ะนะ

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ


----------------

“ฟู่ว...”

เสียงพ่นลมสั้นๆดังลอดออกมาจากริมฝีปากบางของสาวน้อยร่างเล็กที่เพิ่งจะร่อนลงมาจากบนอากาศ

... ขนาดไม่ใช่หน่วยเอกสารในวังจริงๆยังเหนื่อยเลยนะคะ ...

แต่เธอรำพึงในใจอย่างนั้นไม่นานก็กลับสูดหายใจเข้าแล้วส่ายหน้าไปมาเร็วๆ

...ไม่ได้สิ เราต้องขยัน อุตส่าห์ได้มาทำงานแล้วนี่นา ..คนอื่นเขาก็เหนื่อยเหมือนกัน...

คิดได้อย่างนั้น ก็พลันมีแรงฮึดต่อไปได้อีกวัน

“จริงสิ ต้องทำงานที่ท่านพญามัจจุราชสั่งด้วยนี่นา ตายจริง เกือบลืมไปเสียนี่”

เธออุทานด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแม้ตรงนั้นจะไม่มีใครอยู่ ดูเหมือนไม่ว่าที่ไหนก็ยังคงต้องรักษากิริยา

...อย่างน้อยก็ต้องให้เกียรติสถานที่ ... ครอบครัวสั่งสอนเธอมาแบบนั้นตั้งแต่เด็กๆ ไม่ว่าญาติพี่น้องผู้หญิงคนไหนก็มีกิริยามารยาทงดงาม..

คุณพ่อคุณแม่ต้องปลาบปลื้มแน่ๆ ที่ยังไม่ลืมสิ่งที่พวกท่านอบรมแม้กระทั่งสิ้นกรรมในภพมนุษย์

สองขาพาร่างนั้นเยื้องย่างไปอย่างมีจังหวะเข้าไปทางด้านหน้าของหน่วยยุทโธปกรณ์ ซึ่งเป็นสังกัดที่ทำงานอยู่ และเมื่อเดินผ่านเพื่อนร่วมหน่วยคนไหนก็จะค้อมหลังให้อย่างสุภาพทุกครั้ง

จนไปถึงโต๊ะทำงานที่ตอนนี้กองกระดาษถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อยก่อนหน้าที่จะออกไปส่งเอกสารชุดสุดท้ายของวัน  เพื่อรอที่จะใช้ทำงานหลวง

เด็กสาวยิ้มอย่างอารมณ์ดีขณะเขียนชื่อตัวเองลงไป

และเริ่มฮัมเพลงเบาๆเมื่อคำว่า ‘สาลิกา’ ตัวบรรจงสวยงามถูกเขียนครบทุกตัวอักษร

ความรู้สึกต่อที่ทำงานในยมโลก ::

ดิฉันคิดว่าเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ดีค่ะ ถึงแม้สถานที่จะดูน่ากลัวไปสักหน่อย แต่ถ้ามีเพื่อนร่วมงานดีๆ ดิฉันก็มีความสุขค่ะ

อีกอย่างมองโลกในแง่ดี ตอนสมัยยังมีชีวิตไม่สามารถเดินทางไปไหนมาไหนด้วยการบินได้ ดิฉันต้องขอบคุณหัวหน้าหน่วยมากๆค่ะ ที่ทำให้ดิฉันรู้สึกสนุกกับการเดินทางได้ขนาดนี้

ความรู้สึกต่อหัวหน้า ::

หัวหน้าของดิฉันคือท่านคำราม ท่านเป็นผู้มอบวาตให้ไว้สำหรับเดินทางส่งเอกสารได้สะดวกรวดเร็ว แม้ด้วยความเร็วของสิ่งนั้นทำให้ดิฉันล้มลุกคลุกคลานเมื่อเริ่มแรกไปบ้าง แต่ก็เป็นอะไรที่เป็นประโยชน์จริงๆค่ะ

ทำให้ดิฉันคิดว่าท่านคำรามเป็นคนใจดี มีน้ำใจอารีต่อลูกหน่วย เป็นคุณสมบัติที่น่าชื่นชมของผู้นำจริงๆค่ะ

แต่บางทีดิฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจ ว่าทำไมท่านถึงชอบทิ้งขว้างเอกสารสำคัญนัก

ความสัมพันธ์ต่อคนในหน่วย ::

ดิฉันอยากเขียนว่าเพื่อนร่วมหน่วยของดิฉันน่ารักทุกคน แต่ถ้าทำแบบนั้นก็จะดูเอาเปรียบเกินไปสักหน่อย แต่ดิฉันก้จะพยายามบรรยายตามที่รู้สึกแล้วกันนะคะ

ท่านมารุต  - นอกจากจะเป็นรองหัวหน้าหน่วยแล้ว ดูเหมือนว่าจะเป็นเพื่อนสนิทของท่านคำรามด้วยค่ะ ดิฉันไม่ค่อยได้สนทนากับท่านมารุตเท่าไร แต่ก็คิดว่าท่านคงเป็นผู้ใหญ่ที่ใจดีอีกท่านหนึ่ง (ถักสร้อยให้ดิฉันด้วยค่ะ)

คุณท้าวความ –  เป็นผู้ชายที่ให้ความรู้สึกที่ดูนุ่มนิ่ม อบอุ่น เรื่อยๆสบายๆมากค่ะ แม้ว่าลักษณะจะไม่เหมือนคนท่าทางแข็งขัน แต่เช่นนี้ดิฉันก็คิดว่าคุณท้าวความดูมีความสุขกับงานที่ทำดี

อีกอย่างหนึ่งคือดิฉันคิดว่า ถ้าได้นอนหนุนหน้าท้องซักครั้งก็คงหลับสบายมิใช่น้อย

คุณเตชินท์ – ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นลูกครึ่งที่เกิดในสมัยก่อน ขยันเอาการเอางาน และจริงจังพอสมควร ดิฉันประทับใจตรงจุดนี้มากค่ะ และแต่ถึงดิฉันจะไม่ได้สนทนากับเขาบ่อยเท่าไร แต่ครั้งหนึ่งดิฉันก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากคุณเตชินท์ แม้จะดูยังไม่ค่อยนิ่มนวลเท่าไรนัก แต่ดิฉันก็ไม่ถือโทษหรอกค่ะ กลับต้องขอบคุณด้วยซ้ำ

คุณเจียระไน – ดิฉันได้เพียงแต่โต้ตอบกับคุณเจียระไนทางจดหมาย แต่ถ้าถามถึงโอกาสในการพบปะกันนั้น ดิฉันก็อาจจะเคยเห็นบ้าง แต่ไม่ได้เข้าไปสนทนาอะไรนัก ถึงแม้คุณเจียระไนจะเป็นหญิงที่อายุน้อยกว่า แต่เธอเข้ามาทำงานที่นี่ก่อน ดิฉันก็นับว่าเป็นรุ่นพี่ที่ต้องเคารพนะคะ

น่าชื่นชมที่แม้เธอจะเป็นหญิงแต่ก็ทำงานในส่วนช่างเสียด้วย

คุณจันทรามณี (คุณเดือน) – พบครั้งแรกดิฉันค่อนข้างประหลาดใจ ว่าคุณเดือนเป็นแบบนั้น จะทำงานช่างได้สะดวกหรือไม่ และก็ต้องคอยระวังความคิดสงสารของตัวเอง เพราะดิฉันคิดว่า หญิงสาวนิสัยเช่นนี้อาจไม่ชอบให้ใครมาเวทนาในรูปกายไม่สมบูรณ์

และการที่คุณเดือนมีนิสัยร่าเริงสดใสยิ่งทำให้ดิฉันประทับใจเช่นกันค่ะ

                ดูเหมือนกับคนในหน่วยที่เคยพบปะด้วยจริงๆก็คงมีแค่นี้

ถึงอย่างนั้นดิฉันก็ยินดีที่จะเขียนถึงท่านอื่นๆที่ดิฉันได้พบด้วยเช่นกันนะคะ

อนัตตา – เป็นเด็กสาวที่น่ารักน่าทะนุถนอมมากๆค่ะ ดิฉันเจอเธอครั้งแรกแล้วดิฉัน ....//รู้สึกใจสั่นวิงเวียนคล้ายจะเป็นลมเสียเอง ราวกับได้พบได้สัมผัสความรู้สึกที่หามิได้ เธอทำให้ดิฉันอยากเอ็นดู อยากโอ๋ อยากปกป้องค่ะ น่ารักมากๆค่ะ ดิฉันไม่อยากเก็บความรู้สึกนี้ไว้เลย โอ้ มีที่ไหนที่ดิฉันจะสามารถปลดปล่อยหรือบอกเล่าความสุขแม้วิญญาณจองจำอยู่ในนรกนี้ได้กันนะ?/ ..ดิฉันประทับใจในความใสซื่อของเธอค่ะ หากเธอเป็นน้องสาวดิฉัน จะดูแลอย่างดีแน่ๆ (แต่ความจริงแค่นี้ก็ดีแล้วค่ะ)

ท่านป่าน – พัศดีขุมสิมพลีนรก เป็นผู้หญิงที่ดูเข้มแข็งแต่ก็ท่าทางคล่องแคล่วดีจังค่ะ แม้ว่าหน้าตาอาจดูขึงขังไปบ้าง แต่ดิฉันก็ไม่รู้สึกว่าเป็นคนที่สนทนายากเลยค่ะ

มะตาหะรี - .....หนุ่มน้อยตัวโตที่น่าเอ็นดู //แม้ว่ามะตาจะชอบทำให้ดิฉันตายแล้วตายอีกซ้ำซากแต่ดิฉันก็ยินดีที่ให้ความน่ารักทรมาณนะคะ ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเขาก็สร้างความเสียหายให้แก่จิตใจดิฉันไปมาก อา.. ดิฉันยินดีนักที่ได้สิ้นกรรมลงมาที่แห่งนี้ นี่คงเป็นผลบุญของดิฉันสินะคะที่ได้พบกับความสุขที่แท้จริงแม้จะต้องตกนรก คุณพ่อคุณแม่คะ ดิฉันอยากเรียนให้ทราบว่าลูกไปสบายจริงๆค่ะหวสหดสหฟหวสดา@#@$........//  แม้จะน่าเป็นห่วงบางครั้งแต่คิดว่าคงไม่เป็นไร แล้วพี่สาวจะเอาขนมไปฝากอีกเยอะๆนะจ๊ะ

เพลงพิณ - เป็นเด็กที่ดิฉันตกใจมากค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าอายุเพียงแค่นี้ก็สิ้นกรรมแล้ว .. เธอดูเงียบๆ ไม่ค่อยกล้าพูดคุยเท่าไหร่ /แต่เด็กน่ารักอย่างน้องสาวน่ะรู้ไหมคะว่าน้องทำให้พี่สาวรู้สึกว่าโลกนี้ช่างน่าอยู่มากๆค่ะ ถ้าไม่มีใครเอ็นดูพี่สาวยินดีและเต็มใจนะคะ/ และก็เสียดายด้วยล่ะค่ะที่ได้พบเธอตอนนั้นครั้งเดียวเอง
แต่นับว่าเป็นเด็กหญิงน้อยที่ใจกุศลทีเดียวนะคะ (จากที่เห็นว่าอยู่ฝ่ายดูแลสัตว์)

รอยรัก - ดิฉันเพิ่งพบกับเขาไม่นานตอนที่่มีคนพามาที่หน่วยยุทโธปกรณ์ค่ะ /น้องรอยรักคราวหน้าแวะมาที่หน่วยนี้บ่อยๆนะคะ พี่สาวมีขนมเพียบเลย อ้อแล้วก็นอนเยอะๆด้วยนะคะ เด็กเล็กๆไม่สบายไปละก็ความเปล่งประกายสดใสแห่งวัยเยาว์จะหายไป แบบนั้นพี่สาวทนไม่ได้หรอกนะคะ// เป็นเด็กดี น่ารัก สุภาพ แต่ดูคล้ายจะหลับตลอดเวลาเลยค่ะ

จอมใจ - เธอเป็นเพื่อนสาวของดิฉัน ..ในที่สุดก็เจอคนอายุใกล้ๆกัน และก็อยู่ในช่วงยุคสมัยเดียวกัน ดิฉันดีใจมากค่ะ
ท่าทางขยันและจริงจังกับงานนั้นเป็นคุณสมบัติที่ดีเลยทีเดียว แต่ถ้าหน้านิ่วคิ้วขมวดตลอดเวลานั้นไม่ดีกับกล้ามเนื้อบนใบหน้านะคะจอมใจ ดิฉันเป็นห่วง

คุณวอลเปเปอร์หน่วยยุทโธปกรณ์ (เปภัญสูร) - ดิฉันยังไม่เคยสนทนาด้วย แค่เคยเห็นบ้างเป็นครั้งคราวเวลาไปที่วัง .. แต่บางทีก็เห็นอยู่กับจอมใจอยู่บ่อยๆ... อืม ดูสนิทกันดีนะคะ

คุณยักษ์ตัวดำหน้าบูด (อนิวัต) - เป็นผู้ชายที่ทำกิริยาไม่เหมาะสมกับสตรีเอาเสียเลยนะคะ //อีกอย่างบังอาจรังแกเด็กค่ะดิฉันไม่ยอม/ แบบนี้ดิฉันต้องแจ้งที่หัวหน้าหน่วยยมทูตคล้ายกับโทรแจ้งขสมก.รึเปล่าคะ?

----------------------------------------

"เอาล่ะ เท่านี้ก็คงพอแล้วละมั้ง..."

มือเรียวเก็บพับกระดาษที่เต็มไปด้วยลายมือเป็นระเบียบลงซองสีน้ำตาลปิดผนึกอย่างดี

แบบนี้ก็เสร็จไปอีกงานแล้วล่ะ

----------------------------------------

เย่ ในที่สุดของสาลิกาก็เสร็จจจจจจ ; 7 ; /เหนื่อยกับการเวิ่นของนางยิ่งนัก ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

ไอ้ที่ขีดๆก็เบลอไปเถอะนะ #.................................

Comment

Comment:

Tweet

สาลิกาจะเรียบร้อยมากถ้าไม่มีขีดฆ่า/ปาดน้ำตา

#3 By *แปะโป้ง* on 2012-10-03 12:29

/ผมชอบไอ้ที่ขีดฆ่าจัง..

#2 By I'm ProtozoA on 2012-09-26 07:35

ของสาลิกาเรียบร้อยสุดๆ /กระทั่งขีดฆ่าปักเข่า #............

#1 By T-Han on 2012-09-25 23:22